ಖ್ಯಾತ ಲೇಖಕಿ ಮತ್ತು ಲೋಕೋಪಕಾರಿ ಸುಧಾಮೂರ್ತಿ ಅವರು ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಮರಾಠಿ ಭಾಷೆಗಳ ನಡುವಿನ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿ ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಎರಡೂ ಭಾಷೆಗಳ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಇಬ್ಬರು ತಾಯಂದಿರಾದ ದೇವಕಿ ಮತ್ತು ಯಶೋದೆಯರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿರುವ ಅವರು, ಒಂದು ಭಾಷೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಷೆ ಸಾಕಿ ಸಲಹುವ ತಾಯಿಯಂತೆ ಪ್ರೀತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಭಾಷೆ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಸಂವಹನ ಮಾಧ್ಯಮವಲ್ಲ, ಅದು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ ಸೇತುವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರ ಮಾತುಗಳು ನೆನಪಿಸುತ್ತವೆ.
ಭಾರತದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಮತ್ತು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜ್ಯಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದ ಸುದೀರ್ಘ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಸುಧಾಮೂರ್ತಿ ಅವರು ಹೇಳುವಂತೆ, ಈ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಭಾಷೆಗಳ ಪದಗಳು ಹಾಗೂ ಭಾವನೆಗಳು ಮಿಳಿತವಾಗಿವೆ. ಕನ್ನಡದ ಅನೇಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಹಿತಿಗಳು ಮರಾಠಿ ಸಾಹಿತ್ಯದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿದ್ದರೆ, ಮರಾಠಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಭಕ್ತಿ ಪಂಥ ಮತ್ತು ಕಲೆಯ ಪ್ರಭಾವ ಗಾಢವಾಗಿದೆ. ಈ ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವವೇ ಭಾಷಾ ಬಾಂಧವ್ಯದ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿದೆ.
ಗಡಿನಾಡಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡೂ ಭಾಷೆಗಳು ಹೇಗೆ ಸಹಬಾಳ್ವೆಯಿಂದ ಇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸುಧಾಮೂರ್ತಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳ ಮೂಲಕ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜಕೀಯ ಅಥವಾ ಭೌಗೋಳಿಕ ಗಡಿಗಳು ಭಾಷೆಯ ಅಭಿಮಾನವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಜನರ ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸತ್ವವು ಈ ಎರಡೂ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ತಾಯಿಯ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಕಾಣುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅವರ ಈ ಮನದಾಳದ ಮಾತುಗಳು ಭಾಷಾ ಸಾಮರಸ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿವೆ.
